Wiersz  napisany przez prof.Stanisława  Gnoińskiego zadedykowany Szkolnemu Kołu LOP z okazji sadzenia dębów 1000-lecia.


Nikt z nas tego nie przewidzi.

Bo i kto?

O czym szumieć będą dęby

Za lat sto.

O czym będą dęby szumieć

Za sto lat,

Jacy ludzie będą wtedy

Jaki świat?

Lecz jednego dąb przy dębie

Będzie strzegł:

By nie znikła o nas pamięć

Przez ten wiek!

W snach się nawet nie odkryje

Przyszły czas,

Ale dęby będą szumieć:

Wspomną nas!

                    

                    Stanisław Gnoiński